De Zeelandrit, een bijzondere beleving.   

Zondag 17 september. Ik word wakker en zie zowaar de zon boven de dijk achter mijn huis opkomen. Een prachtige blauwe lucht tekent zich af tussen de bomen en als ik even later mijn hond uitlaat, voel ik de eerste zonnestralen al enige warmte afgeven in de nog koude ochtendlucht.    (foto  de zon door de bomen)                                                                                                            

Het stemt me blij: dit belooft veel goeds want vandaag rijden we de Zeelandrit.  Het lijkt nog onwaarschijnlijk, maar deze dag zou tussen alle regendagen van de laatste tijd, fantastisch uitpakken. Mooie stapelwolken en alleen maar zon terwijl in Noord Holland, zo bleek later, de onweersbuien het land teisterden, konden wij gaan genieten. En dat is nou net waar het in de Zeelandrit om gaat.  Makkelijk navigeren met duidelijke uitgeschreven tekst zodat de bijrijder/navigator ook om zich heen kan kijken in plaats van alleen maar afstanden bijhouden tot de volgende afslag.

Na 3 kwartier open rijden kwamen we bij hotel van der Valk in Goes waar we werden ontvangen met koffie en gesorteerd gebak. Na een korte uitleg van Clemens Schretlen omtrent de doelstelling van deze dag dat deze rit echt bedoeld was om te genieten, gingen we op pad voor de eerste 54 km, Daar hadden we ruim 2 uur de tijd voor, dus met ongeveer 25 km gemiddeld was dat geen zware opgave en was zonder stress haalbaar.

 

Bij aankomst op vliegveld Midden Zeeland, zag ik alleen blije gezichten en enthousiaste reacties over hoe mooi Zeeland wel niet is. Een van de deelnemers zei het treffend “Die slingerende dijkjes met hun prachtige zicht over het landschap, lijken wel speciaal gemaakt voor onze Healey’s”                                               Het was dus niet alleen de schoonheid van de omgeving, maar ook het rijplezier met onze Healey.  Geen drempels behalve dan in een paar dorpjes en die zijn er dan ook niet voor niets.                       De lunch liet weinig te wensen over en het terras van het restaurant in de zon biedt altijd wat om te zien. Komende en vertrekkende vliegtuigen met of zonder parachutisten die even later weer keurig achter het veld landden. Of een binnen komende heli. Helaas waren er 2 teams die wat later binnenkwamen doordat er een bladzijde van het voorop rijdende team uit het routeboek was verdwenen. Dit kostte enige tijd maar het routeboek van nr. 2 bood gelukkig uitkomst en ook zij konden nog gezellig mee lunchen. Hoe dit heeft kunnen gebeuren blijft een raadsel, maar voor deze teams werd het toch nog een puzzel!

Na deze lunch gingen we richting Zierikzee via een paar prachtige dorpjes. Ondanks de toch heel duidelijk uitgeschreven route, waarin stond dat je na de Zeelandbrug bij de eerste stoplichten links af moest, gingen een paar teams na de brug van Kats al links af.   Ze kwamen er al gelukkig snel achter dat het niet klopte. Daardoor had iedereen ruim de tijd om het mooie Zierikzee met al zijn historische gebouwen (de oudste uit de 11e eeuw) te bewonderen en nog een terrasje te pikken in de nog immer schijnende zon.  

Na Zierikzee ging het via Schuddebeurs en het mooiste dorp van Nederland, (dat vind ik tenminste) Dreischor, naar Bruinisse. We zouden daar te gast zijn bij Jachthaven Bruinisse. De Healey’s mochten op de rotonde van de haven,  boven de reeds uitgelegde olieopvangdoeken, in een mooie cirkel geparkeerd worden. 

De diverse watersporters keken hun ogen uit bij het zien van zoveel oud Engels erfgoed. Een van deze gasten, een typical British Guy, vertelde mij in zijn al even mooie Engelse taal, dat hij in de begin jaren 60 had leren waterskiën achter een boot van Donald Healey. Zo kwamen de water-en autosport toch ook weer samen.                                                     

 

De watersportvereniging stelde hun prachtige locatie aan het water beschikbaar, van waaruit we een mooi uitzicht hadden over de haven, het Grevelingenmeer en de vele nog binnenvarende zeiljachten en andere bootjes. 

Na de gezellige afscheidsborrel, aangeboden door de regio Zuid-West, bleef zeker tweederde van de deelnemers om als laatste nog te genieten van het meer dan voortreffelijke dinerbuffet dat verzorgd werd door het restaurant op de haven in dit bijzondere clubhuis. 

Bertus Bliji, inmiddels wel bij iedereen bekend als onze voorzitter, was ook hier weer aanwezig zoals bij bijna elk evenement. Hij bedankte de organisatie en sprak de hoop uit dat deze, inmiddels alweer 5e, rit in Zeeland volgend jaar weer een vervolg gaat krijgen. Aan de reactie van de deelnemers te horen zou het zeer gewaardeerd worden. 

Een anonieme deelnemer..