Wie wil er nu niet een keertje naar Goodwood? Wij in ieder geval wel, dat wil zeggen Ab, Christine, Wim, Heiny, Leo en Lies. Het kwam vorig jaar al ter sprake toen wij met dit clubje in Toscane waren, maar het probleem is om een logeeradres te vinden in de buurt van Goodwood. Dat lukte toen niet, maar met nog een vol jaar te gaan en een tip volgend van een bekende, boekten we uiteindelijk een B&B in Hurtspierpoint op zo’n 50 kilometer ten oosten van Goodwood. We besloten - als we nu toch naar Engeland gingen - om er een mooie trip van te maken en zo zochten we naar andere logeeradressen en maakten we routes. 

De berijders van de drie Healey’s ontmoetten elkaar op 2 september bij Restaurant De Lucht en reden we in minicolonne door naar Duinkerken. Aan het einde van de rustige overtocht met de ferry zagen we bij goed weer de prachtige witte kliffen van Dover. Via mooie smalle weggetjes bereikten we Rye. We sliepen in The Mermaid, een van de oudste hotels in Engeland: de grootste restauratie vond plaats in de vijftiende eeuw!! Gelukkig hebben ze naderhand nog verwarming en stromend water aangelegd, dus aan comfort ontbrak het niet. Maar zeker een aanrader!

Daarna ging de reis over provinciale wegen door in westelijke richting. Onze B&B daar ten zuiden van Salisbury was een giga boerenhoeve die eigenlijk meer weghad van een klein kasteel in Little Langford. Van daaruit maakten we een tocht langs Stonehenge met als tussenstop Avebury, een plaats die minstens evenveel grote zuilen bevat als Stonehenge, maar minder toeristisch is. Naar Avebury leidt een pad met aan weerszijden grote stukken natuursteen en in de plaats zelf is een soort magische cirkel van dito zuilen. Schilderachtig, raadselachtig en imposant en een wandeling zeker waard! Ons einddoel die dag was in de ‘West Country’ de kleinste stad van Engeland: Wells, waar een prachtige kathedraal en het oudst bewaarde straatje (veertiende eeuw) te bewonderen zijn. Uiteraard bereden we de mooiste weggetjes. Nadeel - maar dat wisten we -  is dat er vaak heggen langs de wegen staan die de weilanden omzomen. Voordeel is dat de de wegen rustig zijn, kwalitatief goed en dat alles groen is.

Via de Cheddar Gorge die we eerst heen en later weer terug zijn gereden (want zulke schoonheid verveelt niet gauw) ging de tocht verder naar Harvest House, de B & B van Jon en Amanda in Milford-on-Sea. Jon had zijn garage vol met klassieke Porsches en een Jaguar E-type. Prachtige wagens die natuurlijk uitgebreid bekeken moesten worden. Een praatgrage gastheer vooral wat betreft zijn en onze auto’s!

Volgens Jon moesten we het maar laten bij kijken naar het eiland White vanuit zijn tuin, dat was voldoende, erheen gaan kostte veel geld voor de ferry en was niet de moeite waard. Hij had ook routes klaarliggen die we eventueel konden rijden. Handig zo’n tip en dus kozen we ervoor om de volgende dag een tocht door de New Forest te maken. In dit reusachtige natuurgebied leven paarden, herten en koeien zonder al te veel hekken. Dit op de Veluwe gelijkend gebied heeft heuvels en grote delen ervan zijn bebost. De wegen door het gebied zijn goed berijdbaar. Wel oppassen met overstekende dieren! Ook deze dag was weer genieten en werd nog bekroond met een heerlijk maal in de pub.

De volgende stop was Hurstpierpoint: “high-tea” toen we aankwamen bij de B&B en de volgende dag was het zover, we gaan naar GOODWOOD!!! Maar helaas, slecht weer, regen en wind. De paraplu’s, laarzen en regencapes hadden we maar tijdens een (goot) deel van de dag nodig. Zaterdag was het gelukkig heel mooi weer en in onze outfits uit de vijftiger jaren pasten we goed bij de andere gasten. 95% Van de bezoekers was in stijl gekleed en dat gaf een fantastische sfeer. We hebben genoten van de races, de muziek, de gezellige kraampjes, de kermis en de gezelligheid met elkaar.

Daarna hadden we nog twee dagen, op de eerste maakten we een mooie rit langs de kust van Eastbourne naar Littlehampton. Onderweg nog even ‘uitgewaaid’ op de hoge kliffen van Beachy Head en Birling Gap, bij - geschat - een windkracht 6. Het lopen leek daar meer op vliegen! Geëindigd zijn we in het stadje Arundel met een heerlijke maaltijd bij een Indiaas restaurant.

Op de laatste dag ging het over fraaie provinciale wegen oostwaarts naar Canterbury en ’s middags hebben we daar de gigantische kathedraal bezocht. En dat sloot de mooie anderhalve week Zuid-Engeland af. Zeker voor herhaling vatbaar!

Lies Dorjee