Reis Zuidkaap mei/juni 2017

Hoe kun je een perfecte reis en vakantie het best beschrijven? Het is een haast onmogelijke opgave, maar ik ga het toch proberen en begin maar bij het begin. Na de vlucht naar Bilbao en de taxirit naar het hotel, stond de vrachtwagen met daarop negen Healeys in de naastgelegen straat. De overige wagentjes stonden al in de kelder van het hotel. Het lossen ging onder de strakke leiding van chauffeur en tevens reisleider Henri Hoekzema van Big Seven Tours, bijgestaan door Jetze en de bestuurders van onze ‘gebakjes’ zoals Jetze ze noemt. Ondertussen regelde Bertus in een oranje hesje het verkeer als een volleerde politieagent. Het feest kon beginnen!! 

Briefing

Er werd ingesteld dat er dagelijks ’s morgens om 9 uur een briefing was. 10 Minuten daarvoor moesten de koffers in de bagage- servicebus zijn gezet, die werd bestuurd door Wim en Lida Janzen. Op de eerste briefing kregen we een uitgebreide uitleg van de Garmins die in de auto’s gebruikt konden worden. In het routeboek waren nog eens alle waypoints en aanwijzingen opgenomen. Beide attributen hoorden bij elkaar. Maar na verloop van enkele dagen merkten we allemaal dat er af en toe wel eens een waypoint naast de weg stond, wat leidde tot ingewikkelde manoeuvres. Ook bleek het wel eens dat wanneer groepjes auto’s samen opreden, ieder equipe een net iets andere route voorgeschoteld kreeg. Hilariteit en verwarring! Toen dat eenmaal bekend was, was het dagelijks aanleiding tot grappen aan het adres van onze Henri, die daar wel de humor van inzag. Onze medereisleider en Spanje kenner Bert gaf iedere dag informatie over de streek waardoor we reden en de steden die we konden bezoeken. Aan belangstellenden gaf hij aan het eind van de middag Spaanse les. Helaas kwam het klasje maar een keer of drie bij elkaar, want het zwembad lokte, de bar of een wandeling door de mooie stad waar we aankwamen.

Wijn en peptunes

Bertus was als (klachten)ombudsman aangewezen en Mieke als vinoloog: zij zou in ieder restaurant de wijn keuren voor bij het diner. Ze heeft serieus en naar volle tevredenheid haar taak uitgevoerd: de wijnen waren prima! Bertus bleef werkeloos. Iedere briefing werd afgesloten met een verzoeknummer van één van de deelnemers. André van Duijns Als de zon schijnt, werd uit volle borst in karaoke meegezongen. Charles Aznavour zong She voor alle vrouwen van het gezelschap. Paint it black van de Stones was gekozen vanwege de mooie zwarte Healey van René en de uitlaatgassen die Jetzes groene Healey tot een zwarte maakten. Te quiero (ik hou van je…Spanje!) van Rosalia Flores en Diego el Cigala besloot de laatste. 

De reis

En na de briefing ging het dan ‘los’. Er moesten dagelijks een behoorlijk aantal kilometers worden afgelegd, maar de schoonheid van de gekozen routes maakte alles goed. Op de eerste dag werden de deelnemers meteen in het diepe gegooid om hun weg vinden in het ingewikkelde wegenpatroon van Bilbao. Maar het lukte en tegen het middaguur bereikten we de Atlantische Oceaan. Vaak was er een koffiestop gepland op een bijzondere locatie, bij een manege, aan het begin van een diepe kloof of bij de molens van Don Quichotte en Sancho Panza. De rit door de Picos de Europa - zo genoemd omdat de bergen voor zeevarenden al van veraf te herkennen waren - eindigde op de eerste rijdag in een flinke stortbui, jammer want daardoor en door de laaghangende bewolking was het mooie uitzicht toch wel wat minder! Maar vanaf die dag was en bleef het prachtig weer, met af en toe 35 graden soms zelfs een beetje te warm in de open Healeys. Ook de meeste lunches waren gepland en waren op prachtige plekken: in een hoteltuin aan zee of op een terras in het hooggelegen Ronda.

Onze hotels lagen op mooie terreinen met veilige parkeerplaatsen, hadden gelukkig vaak een zwembad en waren comfortabel en luxe. Van de stadshotels mag dat in Leon wel als bijzonder worden benoemd. Het was gehuisvest in het voormalige zestiende-eeuwse klooster San Marcos aan een gigantisch plein. Van binnenuit kon een rondwandeling worden gemaakt door de kloostergang. Bijzonder was ook het hotel aan de Zuidkaap in Tarifa, waar de meeste deelnemers logeerden in houten huisjes op een terrein tegenover het hotel. De Zuidkaap zelf was natuurlijk prachtig, met een helder zicht op Marokko. De aankomst werd op 5 juni gevierd met een glas champagne op de meest zuidelijke punt van Europa. 

De landschappen van de ruim vierduizend kilometers varieerden enorm. Aan de noordkust van Spanje en in vrijwel heel Portugal was de kleur groen het meest aanwezig en pas op de terugreis vanaf de zuidkust reden we door geel verdroogde graslanden, tarwe- en zonnebloemvelden. De wegen waren over het algemeen heel goed. Slechts een enkel equipe koos ervoor om ook de ‘afsnijders’ te rijden die wel eens aan de hobbelige kant waren. En verder: kronkelende wegen door bergachtig en vlak gebied langs kurkbomen en terreinen met olijven, druiven en nog eens druiven. Over die druiven kon je meer horen tijdens een rondleiding op de Bodega van het hotel Señorio de Nevada Cónchar. Geproefd werd daar natuurlijk ook! Op de terugweg naar het noorden van Spanje reden we door kloven die door de natuur gevormd waren van rode aarde (die wordt gebruikt voor terracotta). Het landschap leek erg op de Grand Canyon in Amerika. De bergen met hun oranje lagen,  afgewisseld met het groen tegen de strakblauwe lucht was prachtig! Van de doorkruiste streken zijn noemenswaardig de Picos de Europa, de Rioja en de Sierra Nevada. We zijn aan de Golf van Biskaje geweest in Noord Spanje, aan de stranden van de Atlantische Oceaan, aan de straat van Gibraltar in Portugal en de Middellandse Zee in het Zuid-Oosten. Honderden ooievaars hebben we gezien en heel veel loslopende koeien, geiten en schapen op de weg. Hilariteit was er op die ene route die ons bijna dóór een geitenstal voerde. Bijzondere steden die we hebben bezocht waren Santiago de Compostela, Sevilla, Ronda, Porto, Coimbra, Avila en natuurlijk Bilbao. Overweldigend was daar het Guggenheim museum. 

De avonden

Voor het avondvermaak was ook gezorgd: er was een prijsvraag uitgeschreven met de opdracht om zoveel mogelijk automerken te halen uit een ingewikkelde tekst. De winnaar was Dick. Julia en Herman wonnen de prijsvraag van de verbruikte brandstof en de verstuurde mailtjes. Verder was er in Tarifa een optreden van alle aanwezige dames die het lied Big Spender van Shirley Bassey uit volle borst zongen en tijdens het ‘captainsdiner’ in Coimbra trad voor ons een orkestje op met prachtige Fadomuziek.

Het einde

Besloten werd deze prachtige vakantie met een bezoek aan Bilbao en ’s avonds een diner in een typisch oud Baskisch restaurant. Iedere equipe bleek de winnaar van een grote fles champagne, omdat zij uitblonken in positief blijven bij tegenspoed, het rijden van werkelijk alle routes, of omdat er op het stel helemaal niks viel aan te merken. Rinus en Jetze werden bedankt voor de organisatie van deze fantastische reis. Ze kregen een mooi schort, volgeschreven met lieve berichtjes en handtekeningen van de deelnemers. En natuurlijk ook Henri, Bert, Lida en Wim werden uitgebreid in het zonnetje gezet. 

Helaas, maar pech hadden ook een aantal equipes: er waren veel startproblemen: drie startrelais waren er stuk en een accu. Verder waren er drie keer koelproblemen (een koelvin zelfs afgebroken die daarna een slang door sneed), een Healey zonder remlichten en eentje waarvan de overdrive niet meer werkte. Er werden 2 bobines vervangen, 2 benzinefilters tussen de leidingen en een benzinepomp. Diverse carburateurs uit elkaar gehad, schoongemaakt en opnieuw afgesteld. De bougies vervangen van 2 Healeys en één was er stilgevallen met een kapotte condensator. Een koppelingscilinder vervangen en een uitlaat spruitstuk. Er werden diverse kleppen gesteld en niet goed stationair lopende wagentjes onderweg afgesteld. De grootste klus was wel die met de koppeling. Samen met Jetze heeft Wim Janzen op de rustdag de drukgroep vervangen. En niet te vergeten: diverse liters olie bijgevuld. Met hartelijke dank aan Lida, Wim en Jetze voor hun onvermoeibare inzet en optimisme. Petje af!

Nog even wat wetenswaardigheden: met elkaar verstookten we dit jaar 18588 liter brandstof, inclusief de vliegtuigen en de vrachtwagens die de Healeys naar Spanje brachten. Er werd door iedere Healey minstens 15 keer getankt. We hebben ongeveer 4100 kilometers gereden. Niet altijd met veel plezier werden honderden drempels en rotondes genomen. Er werden 843 mailtjes verstuurd voordat de reis kon beginnen. De volgende festiviteiten werden gevierd: huwelijksdag van het echtpaar Visser en die van het echtpaar Konijn en de verjaardagen van Jetze, Roger en Dick.

Ik kan alleen nog maar verzuchten: wat hebben we genoten en wat is Spanje mooi! We kijken al uit naar de volgende reis!

Lies Dorjee