Austin Healey Owners Club Nederland weekend 2, 3 en 4 september 2011

Met deze pakkende Twentse spreuk was de nieuwsgierigheid naar dit stukje Nederland gauw gewekt. Vrij vertaald betekent het ‘Healey lui en oude grond’ en verwijst naar een soap op de regionale televisie. En wat hebben we genoten van deze oude Gelderse omgeving, het speciale hotel, Healeyrijders en zon.

Van vrijdag tot en met zondag hoefden we nagenoeg geen portemonnee te trekken. Hoeveel moeite hebben de organisatoren zich daarvoor niet getroost. En ik kan het weten als voormalig organisator van het Lustrum van de AHOCN in Bitburg.

%image_alt% %image_alt% %image_alt%

 

%image_alt%
De vrijdag begon al goed met een warm welkom door de mede-organiserende vrouwen Stien en Fini en een tas vol leuke spullen geschonken door de sponsors. In de tas zat ook het kenmerkende symbool voor dit weekend: een rode boerenzakdoek, bedrukt met bovenstaande spreuk.

Wat wist men originele wijzen van zichtbaar dragen van dit attribuut te verzinnen: in het haar, als pochet, aan de tas, om de hals en nog te veel om op te noemen.
Een welkomstdrankje volgde op het Healeyterras in de schaduw van het mooi gelegen Hotel Landgoed Ehzerwold te Almen. Zeer ontspannen, alle tijd voor nieuwe kennismakingen en weerzien met oude bekenden.

%image_alt%

 

 

 

Er stonden toch maar weer zo’n 75 auto’s op het speciaal afgebakende parkeerterrein. En vele daarvan hadden Engelse nummerplaten. Dus weer waren onze vrienden van de Engelse Healeyclub te gast bij ons en wat kwamen zij graag naar onze gezelligheid. Dan weet je ook dat het terras met 150 personen een levendige plek is om te vertoeven.

Het buffeteten daarna was goed verzorgd en doordat het personeel van het hotel het tafel-voor-tafel principe hanteerde, konden we lekker blijven zitten, want er viel heel wat bij te kletsen en daarna rustig ons eten halen. Voor sommigen zal de nacht wel vroege ochtend geworden zijn, maar voor mij lonkte de fijne kamer al snel.

%image_alt%

Zaterdag is altijd de routedag. Zo ook nu. Alleen foto’s kunnen duidelijk maken, hoe mooi het landschap is waar we reden. Het weer was warm tot later heet, dus alleen de hardtop rijders onder ons zagen echt af. We reden over smalle weggetjes door landschap met specifieke streek boerderijen, over bruggetjes en dijken, vaak langs en over het Twente kanaal, langs weilanden met koeien, windmolens, echte molens ……. alles zo oer Hollands. We kregen koffie met vlaai bij Restaurant Berenschot’s watermolen in het Wooldse natuurgebied "De Baekendelle” bij Winterswijk en een voortreffelijke lunch in Partyrestaurant Het Muldershuis tegenover de Mallumse watermolen, waar buiten de bomen schaduw gaven aan de eettafeltjes.

De route door een afwisselend landschap van zacht glooiende akkers en weilanden, bossen, heidevelden en vennen, met enkele watertorens en hier en daar streek boerderijen herkenbaar aan zwart-witte luiken bracht ons Healeyrijders ’s middags naar een theestop in de Orangerie bij kasteel Twinckel. Het kasteel was dan wel niet toegankelijk, het park er omheen was zeer de moeite waard. De route eindigde bij het benzinestation. Daarmee was de Healey klaar voor de trip op zondag.

%image_alt%Nog steeds waren de weergoden ons gunstig gezind. In de namiddag en de avond bleef het zwoel en het was bijna jammer om binnen aan de gedekte tafels plaats te nemen. Dat we heerlijk werden verwend door obers, die ons eten beschreven en de wijnen rijkelijk lieten vloeien, maakte veel goed. Coryfee Stuart Turner, voorheen competitie manager van British Motor Company sloot de maaltijd af met anekdotes uit de rally tijd van BMC. Een driekoppige band had al voor achtergrondmuziek gezorgd en kon na Turners praatje vol aan de bak. Wie mij kent weet, dat mijn voetjes dan al gauw de dansvloer op gaan en ik was niet de enige. Jammer voor de muzikanten was echter, dat het buiten zijn het won van de warmte in de danszaal. Voor sommigen duurde daardoor de avond op het terras nog tot in de vroege uurtjes.

%image_alt%

 

 

De zondag van dit Healey weekend had nog een volledig programma in petto. We reden met z’n allen weer door een andere streek naar, jullie raden het al, weer een watermolenstop: de Haarmühle, net over de grens in Duitsland bij Ahaus-Altstätte. Terrein met tafeltjes afgebakend voor ons Healeyrijders, Duitse bediendes in de weer met stukken taart en dan eindelijk koffie. Weer gelegenheid om eens andere Healeyrijders te leren kennen, want we hadden alle tijd.

Dit geweldige weekend werd afgesloten in Markelo bij Herbergh de Pot. En weer konden we buiten op een van de terrassen genieten van onze aperitiefjes. De afsluitende voortreffelijke koude en warme lunch nuttigden we binnen in de voor ons gezelschap gereserveerde zaal de Pothoek. Daar namen ook de organisatoren afscheid van ons en wensten ons behouden thuiskomst. Rond 4 uur in de middag werd daarmee een geweldig weekend afgesloten en nam iedereen afscheid van organisatoren en elkaar. Sommigen gingen terug naar het hotel om nog een nachtje over te blijven, anderen vingen de al dan niet lange reis naar huis aan.

%image_alt%

Wij hebben het hele weekeinde open gereden, een paar spatjes regen trotserend. We hebben besloten binnenkort terug te gaan naar dit deel van de provincie Gelderland, waar ooit mijn wieg in Nijmegen heeft gestaan. Het is er mooi rijden en genieten van alle schoons. Met dank aan Jan Spiele voor de fantastische routes, maar ook aan de rest van de organisatie Gerrit en Stien Frieman en Paul en Fini Morskate. Jullie hebben weer het onderste uit de kast gehaald om ons een echt Healey weekend te geven.

Degenen die niet geweest zijn: jullie hebben een geweldige kans voorbij laten gaan.
Je kunt natuurlijk nog wat meer sfeer proeven door de foto’s te bekijken.

Regio Brabant Zuid-Oost neemt het stokje over. Succes en tot in 2012.

Ine Wielders