Welkom bij de Regio Zuid-West
De AHOCN regio zuid-west telt ongeveer 90 leden. Wij komen eenmaal per maand bijeen in Hotel Tivoli in Oudenbosch. Iedere derde dinsdag van de maand kunt u gezellig bijkletsen over onze gezamenlijke hobby. Leden wisselen hun ervaringen en technische informatie uit. Elke keer delen we ook een activiteitenagenda uit. De regioavonden beginnen om circa 20.00 u. De regio zuid-west organiseert jaarlijks enkele evenementen in zuid-west Brabant en Zeeland.
Voorbeelden zijn:
-
de Schouwen-Duivelandrit (10 juni 2012)
-
een avondrit in de zomer, Regio zuidwest organiseert samen met de Belgische Healeyclub een avond/nachtrit op 16 juni 2012. Nadere informatie volgt. Voor alle clubleden.
Regioavond in Hotel Tivoli in Oudenbosch
Hotel Tivoli is gelegen aan de Markt 68 te Oudenbosch. Voor meer informatie ga naar: www.hotel-tivoli.nl
Iedere derde dinsdag van de maand: Gezellige regioavond in Oudenbosch, tegenover de basiliek. Graag tot ziens,
Voor meer informatie kunt u contact opnemen met Regiomanager Kees Quaijtaal, tel: 06 24530269 of mail naar c.j.mquaijtaal@freeler.nl
Nieuws uit de Regio Zuid-West
Koffieklets: dinsdag 21 februari 2012 om 20.00 uur.
en op ... 20-3, 17-04, 15-05, 19-06-2012
Mijn ervaringen van een paar jaar met…
Austin Healey 3000 MK1 Bouwjaar 1961, AH-24-65
Deze Healey kocht ik 6,5 jaar geleden nadat ik lange tijd had gezocht naar een betaalbare MK1 (2by2) in deze kleur. Ikzelf had 0,0 ervaring met deze auto en daarom Jeroen Frieman gevraagd een oordeel over deze auto te geven. Mijn doel was om een fijne auto te hebben waar ik van tijd tot tijd aan moet sleutelen, maar waar ik voornamelijk fijn mee kan rijden zonder al te vaak stil te staan. Het moest een echte gebruiksauto zijn.
Het bleek een niet gerestaureerde auto te zijn die goed aanvoelde en behoorlijk origineel was. Wat er aan de motor was gedaan is niet bekend. Maar hij liep goed en had een goede compressie. Volgens goed Engels gebruik wel wat olielekkages hier en daar, die er overigens nog steeds inzitten . Niets om ongerust over te zijn. De linker achterremcilinder lekte ook wat remvloeistof, maar verder geen schokkende gebreken gevonden. Uiteraard deze meteen gerepareerd.
De laatste eigenaar had deze auto in Duitsland gekocht van iemand die hem uit de US had geïmporteerd. Helaas zonder historie. Ook helaas is dat de goede man enige tijd later is overleden en zijn zoon pas 5 jaar na zijn overlijden aktie ondernam om de auto te verkopen. Hij had er absoluut geen interesse in en weet ook niet wat eraan gedaan is. Wel was bekend dat hij ooit opnieuw was gespoten, maar daar mankeerde nogal het e.e.a. aan. De kleur was niet egaal en ook niet de originele kleur. ’n Beetje blauw/groenig zullen we maar zeggen. Grappig was dan ook bij de eerste taxatie die ik liet doen de taxateur schreef dat hij groen metallic van kleur was. Voor mij was het blauw dus dat zou later nog wel aangepast worden.
Afin, eerst maar eens gaan rijden en bij de eerste rit van Bruinisse naar Oss, naar mijn vader die een deel van de aankoop gesponsord had. Met bijna tropische temperaturen, liep de motor warm. Dat was even schrikken, maar de ANWB heeft me keurig geholpen door de thermostaat te verwijderen. Later bleek dat een nieuwe echt nodig was. Vervolgens trilde een paar moeren van het uitlaatspruitstuk los zodat de pakking er snel uitlag. ’n Hoop herrie dus, maar het werd hierdoor wel een memorabele rit. Mijn vader begreep niet echt wat ik in dat stinkende en herrie makende oude ding zag. Onderweg even gestopt bij een Kwik fit en zij zouden het wel even fiksen. Helaas hebben ze daar een metrische moer, bleek later, op de Engelse draadeind gedraaid met alle gevolgen van dien. Dat werd mijn eerste klus. Uiteindelijk moest het spruitstuk verwijderd worden om de moer eraf te slijpen en het draadeind uit te boren. Bij gebrek aan een goede boorstandaard toch maar met de hand gedaan en het is gelukt. De euforie die je dan later hebt als alles weer goed in elkaar zit en het allemaal weer werkt is heerlijk. Óók daarom heb je die auto. Het geeft ook moed om andere klusjes aan te pakken en dat voor iemand die nooit voorheen aan auto’s had gesleuteld.
Het volgende wat op mijn pad kwam van enige importantie was dat de overdrive ermee ophield. De verkoper, ook de beroerdste niet, heeft hem er onderuit gehaald en opgestuurd naar Frits von Munching die hem vakkundig heeft gerestaureerd. Na nu ongeveer 15.000 mijl gestuurd te hebben, werkt hij nog perfect. Ondertussen de nodige rubberen slangen preventief en ook de stabilisatorstang door een zwaarder exemplaar vervangen. Dit was al voelbaar beter. Trots als je bent met je “nieuwe”Healey laat je die aan vrienden zien, maar al snel ging de auto claxonneren als ik de bocht om ging en ja zoveel aandacht wilde ik nu ook weer niet. Ook de richtingaanwijzer deed het niet meer. De oorzaak bleek in de bedrading die door de stuurstang loopt te zitten. Deze met bronzen pijp en al vervangen. Daarna een heel jaar zonder noemenswaardige problemen korte en langere tochten gemaakt o.a. naar Duitsland en Frankrijk.
Die winter daarop de achterbladveren vervangen omdat we met volledige kampeeruitrusting en labrador achterin, toch behoorlijk achterover hingen. Die nieuwe bladveren geven uiteindelijk toch ook ‘n betere wegligging. In de rit naar Frankrijk een paar keer stil gevallen doordat er geen brandstof meer naar voren gepompt werd. Eerste gedachte is dan benzinepomp. Ondanks dat hij nog prima tikte en we een filter voor de pomp geplaatst hadden kwam het probleem na de nodige km weer terug. De pomp bleef tikken en het filter bleef schoon. Toen de pomp vervangen. Het probleem bleef opnieuw terugkomen en weer in Frankrijk in de bergen waar je geen GSM bereik had. Toen maar vanaf de uitstroomopening uit de tank gecontroleerd en daar bleek een stuk siliconen in die uitstroom te zitten. Oorzaak was dat iemand de inhoudsmeter met siliconen had gemonteerd i.p.v. een fatsoenlijke pakking. Siliconen lossen deels op in benzine en zodra de tank leger werd, kwam het voor de uitstroomopening en verstopte de boel. Door nadien de tank niet verder dan half leeg te rijden geen probleem meer gehad. Wel raakte we op de terugweg naar de autoambulance die we halfweg Frankrijk geparkeerd hadden een grote steen op de weg met gevolg een kapotte Carterpan. De olie druppelde er letterlijk met 20 druppels per minuut uit en gelukkig haalde we de trailer nog met voldoende olie. Thuis een nieuwe aluminium tank (de oude een stalen was niet goed schoon te krijgen) en carterpan gemonteerd en de problemen zijn definitief opgelost.
Voor het gemak ook de haakse oliefilterhouder vervangen, zodat het wisselen van filters gemakkelijker gaat en aansluitend een grote beurt gegeven bij Sportscar Centre in Wagenberg. Ik had ook last van een olielekkage bij het r. achterwiel. Meteen de keerring vervangen en dat bleek later, was niet de oorzaak. De werkelijke oorzaak van die lekkage was een verstopte ontluchting op de cardanas. Hierdoor bouwde in de cardan bij temperatuur druk op en perste daar naar buiten. Weer een goede les, de ontluchting schoonhouden dus. Ook het stuurhuis had wat probleempjes o.a. wat speling. Dit was snel verholpen maar een weerstandsmoment in het draaien bleef. Hier komen we later op terug.
In Nov. ’07 reed ik in de buurt van huis en stak er plotseling een hond over die ik nog maar net kon ontwijken, maar hierdoor raakte ik wel een paar paaltjes langs de dijk. R. Voorwielophanging krom en een deuk in het front, koplamp, spatscherm en de scrout een tikje krom. Door het prikkeldraad de hele zijkant gekrast. Gelukkig had ik dat jaar Jaques van der Hoek leren kennen, die ongelofelijk veel van Healeys weet, en via hem kwam ik voor reparatie bij autospuiterij Wim van der Heiden in Zwartewaal. Besloten werd om dan maar na reparatie de hele auto opnieuw te spuiten. Een paar maanden nadien bleek de motor slecht te starten, bleek e.e.a. vervuild en de nog redelijk nieuwe contactpuntjes ingebrand en de verdelerkap ingesleten. Dan ook maar een nieuwe ontsteking erop. Dat lukte niet door een verkeerde levering en nog meer problemen, maar later hebben we er een andere elektronische ontsteking en verdelerkap ingebouwd. (Type Ignitor kit van Lucas). Tevens een nieuwe krachtigere bobine gemonteerd. Ook meteen een nieuwe ruitenwissermotor en bladen gemonteerd omdat de oude motor vastliep.
April ’08 een rit naar Schotland gemaakt om kennis van een andere hobby uit te breiden. Na ruim 2000 km, in zeer slecht weer, terwijl het hemelwater met bakken tegelijk naar beneden kwam, reed ik na een bocht in een dorpje in een gat in de weg en we hoorde een enorme knal. Het leek wel staal op staal. Meteen naar de kant en inspectie uitgevoerd. Niets kunnen vinden en ik kon gewoon blijven sturen remmen etc. Toch maar voorzichtig naar de Ferry wat nog ongeveer 100km was. Geen probleem meer gehad maar het baarde me wel zorgen. Bij het oprijden van de boot werden we wederom keurig over de drempels geholpen met extra balkjes en stukken dik touw. Wij omhoog en boven aangekomen bleek de oprijplaat niet aan te sluiten op het dek. Hierdoor bleef de uitlaat achter het dek hangen en scheurde finaal in tweeën. Meteen kwam de verantwoordelijke man zijn excuses aanbieden en we moesten de DFDS maar aansprakelijk stellen. Zo gezegd zo gedaan en voor we de boot afreden hadden we de ANWB al gebeld en stonden ze op ons te wachten en binnen 30 min. was de boel aan elkaar gemonteerd met een soort mof en konden we naar Bruinisse. Daar een nieuwe uitlaat besteld en die er later onder gezet. Bij die montage ontdekte we dat het linker voorwiel een beetje scheef stond. De oorzaak bleek in dat bewuste gat in de weg te zitten. De ophangbeugel van het chassis voor de wielophanging bleek bij die klap op de las gescheurd en was enigszins uitgebogen. Dat werd weer sleutelen. De hele ophanging verwijderen en de beugel terug buigen en weer vastlassen. Dit klusje werd wederom door Van der Heijden in Zwartewaal gedaan terwijl ik daar zelf voor de de-montage kon zorgen. Daarna in juni 2008 weer een mooie rit van 3000 km naar Frankrijk, Duitsland, Oostenrijk en Italië (Dolomieten). Aan het eind van die rit was mijn accu leeg terwijl die pas een jaar oud was. Oorzaak was dat ik bijna altijd mijn lampen aanhad en de dynamo het verbruik net niet kon bijhouden. Dat wisten we niet daarom onderweg een nieuwe accu gekocht. Tijdens deze rit deden er zeker 8 Healeys mee en wij waren zowat de enige zonder problemen. Ook in de zwaarste bergritten en hairpins met echt warm weer geen koelingproblemen alhoewel we er wel tegenaan zaten. Later thuis een nieuwe waterpomp, i.v.m. een kleine speling op de as, ook een nieuwe 5 blads fan gemonteerd. Tijdens deze rit in slecht weer bleek dat onze banden ook niet echt een goede wegligging gaven, ondanks dat het profiel nog zeker 6 mm was. Meteen ook nieuwe banden besteld -Vredestein classic sprint 185HR 15 91H - en ik kan niet anders zeggen dat is een verschil van dag en nacht.
In dat najaar begaf de startmotor het en deze vervangen. De problemen met de stuurstang bleven eigenlijk toch licht aanwezig en toen de richtingaanwijzer het wederom begaf, toen ook maar de hele stuurstang gedemonteerd. Hier bleek een zeer kleine knik in te zitten waardoor de bronzen pijp waar de bedrading doorheenloopt telkens bij het draaien aan het stuur een beetje bleef hangen. De stuurstang laten reviseren en een nieuwe richtingaanwijzer stang gemonteerd. Ondertussen was er ook een remolielekkage aan de hoofdremcilinder ontstaan en deze daarom maar vervangen. Even later was dat ook nodig bij de koppelingcilinder. Ook deze vervangen en de oude gereviseerd en als reserve bewaard.
Bij de volgende grote beurt, weer bij Sportscar Centre waar ik lekker mag meesleutelen, bleken beide remcilinders van de remklauwen op de voorwielen wel wat extra aandacht te kunnen gebruiken. Deze gereviseerd en onderdelen vervangen waar nodig. Tegelijkertijd bleek een achterschokbreker niet helemaal goed meer en ook deze vervangen. Ook in diezelfde beurt alle koelvloeistof en remolie (i.v.m. vocht) vervangen. Hoe schoner het is des te beter voor de koelkanalen en uiteindelijke koeling in zware ritten.
Al met al ben je zo lekker bezig met je auto leer je hem ook goed kennen en daar gaat het ook allemaal om. Plezier in rijden, poetsen en sleutelen.
Het was een mooie najaarsmiddag hier op Schouwen Duiveland in Nov. 2008 toen ik nog even naar iemand toe moest. Mijn Healey MK1 stond me toe te lachen en ik dacht, waarom ook niet? Ik rij hier graag op ons mooie eiland en ik ging met deze auto. Het was immers al een tijdje minder mooi weer geweest en dit was weer eens zo’n heerlijke zonnige middag waarop ik niet aan de verleiding kon weerstaan. Muts op shawl om en een wintersportjack aan en genieten. Eerst natuurlijk alles even nakijken en ik ging op pad.
Met mij had een husky waarschijnlijk ongeveer hetzelfde gedacht behalve dat van die auto, muts en shawl.
Ik rij rustig en nog maar net een km van huis passeert een grote Chrysler 300 stationcar mij met veel te hoge snelheid. Ik was enigszins geschrokken van hoe dicht bij hij voorbij kwam en lette niet echt goed op de weg maar wel op die vervloekte Chrysler.
Waarschijnlijk was de husky ook geschrokken en rende achter die Chrysler aan en kwam plotseling de weg op in mijn richting. Ik zag die hond eigenlijk te laat en kon nog maar een ding doen als hondenliefhebber. Dat was uitwijken naar rechts. Daar stonden alleen een paar paaltjes aan de rand van de dijk om de schapen van de weg te houden. Helaas moesten 2 paaltjes het ontgelden en mijn trotse bezit was voor het eerst in mijn bezit behoorlijk gehavend. Op het moment van de impact, ik schat bij 40 km p/u, zag ik mijn hond, die achterin zat, links over mijn schouder naar buiten vliegen en nam de spiegel mee. Gelukkig had ze niets en gaat ondanks dit incident nog steeds graag mee in de auto. Tegenwoordig wel in een tuigje vast aan een rvs oog, want dat mag natuurlijk nooit weer gebeuren. De Healey strompelde naar huis want het was niet alleen cosmetische schade, maar de rechter voorwielophanging had ook een forse tik gehad. Het voorwiel stond ongeveer 15 graden uit het lood.
Goede raad is duur en ik belde met Jack van der Hoek om advies wie de auto goed kon repareren en wat ik ook eventueel zelf kon doen. Zo kwam ik terecht bij Wim van der Heijden in Zwartewaal. Helaas is Wim onlangs bij een tragisch motorongeluk in Schotland om het leven gekomen. Het zou winter worden dus ik had geen haast en Wim vond dat wel prettig. Hierdoor kon ik zelf na het spuiten, dat absoluut géén klus voor mij is, het e.e.a. weer in elkaar sleutelen. Erg leerzaam mag ik zeggen. Tot de dag van vandaag gelukkig nog geen krasje opgelopen en we genieten jaarlijks rond de 5000 km met volle teugen van een prachtige Healey MK1.
Hierbij wil ik iedereen met een Healey dan ook alvast uitnodigen om op 10 juni a.s. eens mee te rijden met de 2eSchouwen Duiveland Rit om ook te genieten van al het moois en lekkers dat Zeeland te bieden heeft. Info over deze 2e Schouwen Duiveland Ritvolgt binnenkort in ons mooie Healeyblad
Clemens Schretlen
Ongelukje.
Het was een mooie najaarsmiddag hier op Schouwen Duiveland in Nov. 2008 toen ik nog even naar iemand toe moest. Mijn Healey MK1 stond me toe te lachen en ik dacht, waarom ook niet? Ik rij hier graag op ons mooie eiland en ik ging met deze auto. Het was immers al een tijdje minder mooi weer geweest en dit was weer eens zo’n heerlijke zonnige middag waarop ik niet aan de verleiding kon weerstaan. Muts op shawl om en een wintersportjack aan en genieten. Eerst natuurlijk alles even nakijken en ik ging op pad.
Met mij had een husky waarschijnlijk ongeveer hetzelfde gedacht behalve dat van die auto, muts en shawl.
Ik rij rustig en nog maar net een km van huis passeert een grote Chrysler 300 stationcar mij met veel te hoge snelheid. Ik was enigszins geschrokken van hoe dicht bij hij voorbij kwam en lette niet echt goed op de weg maar wel op die vervloekte Chrysler.
Waarschijnlijk was de husky ook geschrokken en rende achter die Chrysler aan en kwam plotseling de weg op in mijn richting. Ik zag die hond eigenlijk te laat en kon nog maar een ding doen als hondenliefhebber. Dat was uitwijken naar rechts. Daar stonden alleen een paar paaltjes aan de rand van de dijk om de schapen van de weg te houden. Helaas moesten 2 paaltjes het ontgelden en mijn trotse bezit was voor het eerst in mijn bezit behoorlijk gehavend. Op het moment van de impact, ik schat bij 40 km p/u, zag ik mijn hond, die achterin zat, links over mijn schouder naar buiten vliegen en nam de spiegel mee. Gelukkig had ze niets en gaat ondanks dit incident nog steeds graag mee in de auto. Tegenwoordig wel in een tuigje vast aan een rvs oog, want dat mag natuurlijk nooit weer gebeuren. De Healey strompelde naar huis want het was niet alleen cosmetische schade, maar de rechter voorwielophanging had ook een forse tik gehad. Het voorwiel stond ongeveer 15 graden uit het lood.
Goede raad is duur en ik belde met Jack van der Hoek om advies wie de auto goed kon repareren en wat ik ook eventueel zelf kon doen. Zo kwam ik terecht bij Wim van der Heijden in Zwartewaal. Helaas is Wim onlangs bij een tragisch motorongeluk in Schotland om het leven gekomen. Het zou winter worden dus ik had geen haast en Wim vond dat wel prettig. Hierdoor kon ik zelf na het spuiten, dat absoluut géén klus voor mij is, het e.e.a. weer in elkaar sleutelen. Erg leerzaam mag ik zeggen. Tot de dag van vandaag gelukkig nog geen krasje opgelopen en we genieten jaarlijks rond de 5000 km met volle teugen van een prachtige Healey MK1.
Hierbij wil ik iedereen met een Healey dan ook alvast uitnodigen om op 10 juni a.s. eens mee te rijden met de 2eSchouwen Duiveland Rit om ook te genieten van al het moois en lekkers dat Zeeland te bieden heeft. Info over deze 2e Schouwen Duiveland Ritvolgt binnenkort in ons mooie Healeyblad
Clemens Schretlen
